Идејата е со помош на GPS да се следи состојбата и да се испраќа информација за текот на сообраќајот во реално време заедно со вкалкулираната алтернативна рута преку која би се избегнало заглавување во метежот.

Проектот е наречен Mobile Cеntury или мобилен век, и се развива во соработка со Министерството за транспорт на Калифорнија и со калифорнискиот универзитет Беркли. Во проектот учествуваат и околу 150 студенти кои имаат улога на тест возачи.

Студентите, пардон тест возачите, се испраќаат на задача поделени во три тима кои возат по различна патна рута и се пуштаат во интервал од по три возила во минута. Информациите за локацијата и брзината на возилото се испраќаат до централен систем за обработка на податоци каде се создава една претстава за текот на сообраќајот.

Принципот на работа на системот е многу сличен со веќе постоечките во САД како што се сателитските радио сервиси како и online сервисите на Google и на Yahoo. Финтата е што овие сервиси зависат од гломазна и скапа инфраструктура која се состои од сензори монтирани крај патот и вкопани во асфалтот и камери кои го пратат текот на сообраќајот и на тој начин собираат податоци за евентуалните тесни грла.

За разлика од нив системот на Nokia зависи само од податоците добиени од мобилен телефон кого го има секој, значително поевтин и што е најважно дава многу поточни податоци отколку гломазната инфраструктура.

Нормална започнатиот проект на Nokia е сеуште во концептна фаза и бара голем број на корисници на мобилни со вграден GPS и постојана активна интернет конекција, но првичните резултати добиени од тестирањата се ветувачки.

Охрабрени од сето ова во Nokia продолжуваат со развојот и планираат многу поопсежни испитувања.